De omgeving is werkelijk liefde voor je ogen
Soms overkomt je iets dat je eigenlijk niet goed in woorden kunt vatten en die je sprakeloos achter laten. Zo’n ervaring dat, hoe vaak je het ook vertelt, het nooit helemaal lukt om de magie over te brengen. Deze vakantie met mijn dochter van negen jaar was er zo één. Wat begon met stress en onzekerheid, groeide uit tot één van de mooiste vakanties van ons leven.
Jennifer en haar dochter reisden deze zomer af naar de Ardennen voor een actieve vakantie van Estivant Vakanties.
Twee dagen voor vertrek sloeg de paniek toe: de auto ging stuk. Vanuit Zuid-Limburg leek de kans dat we überhaupt nog zouden vertrekken ineens heel klein. Alles leek in het water te vallen. Maar soms vallen dingen tóch op hun plek. Gelukkig lukte het om iemand te vinden die ons kon brengen. Alleen dat al gaf mij het gevoel: we moeten hier blijkbaar zijn. En dat klopte. Vanaf het moment dat we aankwamen, voelde ik rust.
De camping was zo ingericht dat de eenoudergezinnen een eigen stukje hadden, apart van de andere gasten. Dat maakte direct verschil. Alsof er een klein dorpje speciaal voor ons bestond. Een plek waar iedereen hetzelfde doel had: samen met hun kind(eren) een mooie vakantie beleven. Wat mij nog het meest bijblijft, is hoe snel de kinderen elkaar vonden. Eén blik, een lach, en mijn dochter had vriendinnen. Geen drempel, geen verlegenheid, gewoon direct aansluiting. Voor haar was dat een droomstart, en voor mij een opluchting.
Onze accommodatie was bijzonder: een soort kruising tussen een tent en een huisje. Geen luxe villa, maar ook niet primitief. Knus en gezellig, met genoeg comfort. Iedere ochtend begon met een simpel “goedemorgen” van de buren. Het voelde alsof je midden in een klein dorp woonde waar iedereen elkaar kende. En wat hebben we gelachen om de man uit Den Helder die zo hard snurkte dat hij de volgende dag blozend vroeg of iemand het gehoord had.
Het Estivant-team maakte het verschil. Altijd aanwezig, altijd behulpzaam, en met oprechte aandacht voor iedereen. Het maakte niet uit of het ging om een praktische vraag, een grapje tussendoor of serieuze hulp: ze waren er. Op een gegeven moment werd ik ziek. Ik kreeg last van obstipatie en moest zelfs naar het ziekenhuis. Je zou denken dat zoiets je vakantie verpest. Maar nee – het team sprong meteen bij, bracht mij naar het ziekenhuis, wachtte met mij, en zorgde dat alles goed kwam. Dat ze dat zomaar doen, voor iemand die ze net kennen… Dat raakte mij diep.
De omgeving was schitterend, werkelijk ‘liefde voor je ogen’: overal groen, een dorpje op loopafstand – waar alles goedkoper was dan in Nederland, en de rivier de Oefte waar mijn dochter urenlang visjes ving met haar schepnetje. Soms zaten we gewoon samen aan de oever, kijkend naar de natuur. Het waren juist die eenvoudige momenten die het groots maakten. En wat hebben we veel gedaan! Kajakken op het meer – ik zal nooit vergeten hoe bijzonder dat voelde, ‘dat was geen liefde voor je ogen maar dan ben je geraakt door Cupido’.
Het klimpark, waar mijn dochter boven in de bomen riep dat dit de leukste dag van haar leven was. De gezamenlijke BBQ, compleet verzorgd door het team – van hamburgers, saté stokjes met kip, pasta, brood, vegetarisch en zelfs de schil van de meloen was mooi gesneden. En ja, zelfs het ochtendritueel met het Estivant-liedje om 9:30 uur hoort bij de herinneringen die ons bijblijven. ’s Avonds maakten we ijskoffie-cocktails tijdens een kleine girls’night. Mijn dochter voelde zich superstoer, alsof ze haar eerste drankje dronk. Zulke kleine dingen gaven zoveel plezier. Het gemak van elke ochtend vers brood ophalen, de lachmomenten met andere ouders, het leren omgaan met een gastank om te koken – allemaal details die samen een groot geheel vormden.
Mijn dochter heeft nog steeds verhalen over het zwemmen, het spelen met de teamleden en de vriendinnen die ze heeft gemaakt. Voor haar was dit de tijd van haar leven. Voor mij ook. Deze vakantie heeft ons dichter bij elkaar gebracht, en dichter bij de essentie: genieten van wat er écht toe doet. We hebben herinneringen gemaakt die we altijd zullen koesteren.
Een dikke 10 – van ons beiden.
"We hebben herinneringen gemaakt die we altijd zullen koesteren."
Deze vakantie vond plaats in de zomer van 2025
